|
Klik hier om terug te keren naar de
Startpagina van de artikelen en hoofdmenu! |
De ‘ongelovige Thomas’ zit me wat verstard aan te kijken. Waar heb jij het over?? Wordt me gevraagd. Een dier is toch maar een dier. Nu geen zweverig gedoe over praten met dieren, dan kun je ook net zo goed een praatje met de dichtstbijzijnde boom maken.
Er wordt aardig wat
gelachen. Gelukkig kan ik deze grappen aan (en kan ik er zelf ook over mee
lachen), omdat ik weet en voel dat het (voor mij althans) een reële
werkelijkheid is.
Al van baby af aan
sta ik in directe en sterke verbinding met dieren. Leuk was dat, toen ik enkele
jaren geleden weer mijn babyfoto’s bekeek (die ik al jaren niet gezien had) en
daarop met ‘verbazing’ zag dat ik op, werkelijk waar, elke foto met een dier
stond. Een kat op schoot, hondje naast de wieg, andere kat slapend tegen me
aan, en noem maar op. In de latere jaren ‘veranderden’ de foto’s in wandelen
met de hond, met mijn favoriete katten spelend en/ of slapend in mijn buurt. En
dan waren er natuurlijk ook nog de pony’s en paarden.
Een leuke (her)ontdekking
dat mijn Liefde voor dieren inderdaad al zo oud is als ik, zeker omdat ik
altijd al een sterke band met dieren heb gevoeld, maar even was ‘vergeten’ dat
dat al bestond vanaf baby af aan.
Op een gegeven
moment in mijn jeugd had ik van mijn ouders een ‘dieren verbod’ gekregen omdat
ik maar bleef aanslepen met zielige, gewonde en verwaarloosde dieren. Naast de
verzorging van onze eigen katten, mijn shetlandpony en de hond van de buren,
was niets mij te gek. Ieder ziek, zielig en/of verwaarloosd dier werd door mij
gered en meegenomen om te verzorgen. (Tot aan door de kat gevangen muizen en
vogels aan toe).
Op een gegeven moment merkte ik ook steeds bewuster
de respons van de dieren zelf op. Als kind zijnde stond je hier niet zo bij
stil, dat was gewoon zo en dat was gewoon.
Toen ik wat ouder
werd begon het meer op te vallen hoe dieren naar me toe trokken. De hond van
vrienden liep steeds weg, ja, naar mij toe. Dit is meerdere malen met
verschillende honden gebeurd.
Een vriendin van me
viel eens bijna van haar fiets, toen ze zag hoe een stel koeien naar het hek
kwamen rennen, alleen omdat ik langs fietste. En dit gebeurde dagelijks, ook
met paarden, dus voor mij was het wederom gewoon en keek ik er niet verbaasd
van op. Dat was een deel van mijn leven, het hoorde er gewoon bij. En blij als
altijd begroette ik dan elk dier.
Zelfs dieren die
overgegaan zijn, zijn nog wel eens bij me terug gekomen. En ook hier was er van
beide kanten blijdschap en dankbaarheid voor het weerzien. Dit contact is vele
keren voor gevallen met verschillende van mijn katten, met mijn paard en
‘bevriende’ honden. Uiteraard komt er op een gegeven moment een einde aan deze
contacten, omdat de dieren zelf ook verder moeten. Maar voor mij zijn deze
contacten en momenten zeer waardevol geweest. Niet alleen waren deze momenten
de zoveelste bevestiging voor mij dat het na dit leven niet op houdt. (Dit weet
en voel ik innerlijk mijn leven lang al). Maar ook is het prettig om te voelen
dat het goed met ze gaat, na soms een pijnlijke overgang.
Het contact met
dieren is altijd de rode draad door mijn leven geweest, dat blijkt ook wel uit
bovenstaande. En de communicatie, die vooral op gevoelsmatig gebied
plaatsvindt, was er ook altijd al. Het is echter wel leuk om te merken dat dit
contact zich ook nog steeds meer en meer verdiept, naarmate je zelf verder
groeit. Waardoor je steeds directer en bewuster met dieren leert communiceren.
Alhoewel het als een
tweede natuur voor me is, leer ik nog bijna dagelijks wat nieuws. Gelukkig heb
ik wijze leermeesters om me heen (mijn
schatten van katten en hond), wat tot steeds nog verdiepender contacten leidt,
waardoor zowel de dieren als ik verder kunnen groeien.
Bono
Wanneer ik werk met
healing op een dier, kan deze me altijd feilloos aangeven wanneer het genoeg
is. Dieren zijn hier erg gevoelig voor. Ze kunnen je vaak ook zelf aangeven
wanneer ze behoefte hebben aan energie. Meestal ook gaat de energie dan al
direct stromen, ook als ik er even niet volledig bewust van was.
Ook wanneer ik
bewust communiceer (of via reading) kan ik vaak reacties van het dier ‘terug’
zien, waardoor ze me duidelijk laten weten dat ze me wel degelijk ‘verstaan’.
Maar ook wanneer ik
niet heel bewust hiervoor zit, merk ik vaak op hoe mijn jongste kat wel
degelijk gedachten en gevoelens van mij op kan pikken. Maar ook andersom.
Het is
wonderbaarlijk als je hier wat meer op gaat letten, wat je allemaal wel niet
mee maakt met je dieren!
Nova
Ik zou nog een boek
kunnen vullen met humoristische, wonderbaarlijke en ontroerende momenten met
dieren. Ze zijn bijzonder inspirerend, ook voor je eigen leven.
Ik ervaar dieren als
wijze leermeesters en trouwe, liefdevolle (en vaak ook humoristische) vrienden
die je nemen zoals je bent, je blijdschap met je delen, je bij verdriet
troosten en je leven verrijken!
Een liefdevolle
groet,
© Artikel geschreven
door: Willemien Timmer
26 mei 2003
Zie ook het artikel:
Een
bijzondere healing (over mijn paard)