|
Klik hier om terug te keren naar de
Startpagina van de artikelen en hoofdmenu! |
Artikel: Lichtstad activatie
Sneek
Woensdag 22 december 2004
Ondanks de ijzige
harde wind en regen was er voor de activatie van Sneek toch een opkomst van
ongeveer 40 mensen. Temidden van de weilanden, met amper beschutting tegen de
kou en wind, werden we warm en harte-lijk ontvangen.
Toen iedereen
gearriveerd was bleven we eerst aan de rand van het weiland staan. De organisatie
ging eerst in het middelpunt op de plek van de activatie een rozenkwarts
obelisk ingraven, die verbonden was met Lemurische energie. Toen dit ritueel
voltooid was, stapten we met z’n allen in de blubber en vormden in het weiland
twee kringen, rondom dit kristal-middelpunt.
Op het moment dat ik
het weiland in stapte begonnen mijn benen enorm te trillen, en dat terwijl ik
toch heel sterk geaard was. Ik ging toch voor de zekerheid nog even bij mezelf
na of het niet toch aan mijn aarding lag, of aan de kou. Maar dat was het niet.
Het kwam puur van de energie die zich al opbouwde.
Eenmaal in formatie,
werd dit alleen maar erger. Mijn voeten zaten ‘vast geplakt’ aan de grond, maar
mijn benen schokten en trilden alle kanten op. Ook voelde ik ineens de koude
(wind en regen) niet meer.
Ik heb slechts drie
zinnen van de beginmeditatie voor de activatie gehoord, toen ging ik volledig
op in een heel sterke verbinding, zowel met Moeder Aarde als de Kosmos. De
energie stroomde heel sterk door me heen.
Na de eerste keer
tonen werd het trillen van mijn benen erger en erger. Ik voelde en wist dat er
enorm oude stukken (energetisch) uit het gebied getrokken en getransformeerd
werden. Het ging vooral om oude Atlantische stukken en energieën m.b.t. genen
manipulatie en machtstukken.
Energie die zich op
de een of andere manier op deze plek bleef vast houden. Het hield voor mijn
gevoel ook verband met de graancirkel die ooit in dit gebied verschenen is (de
eerste graancirkel van Nederland), en middels deze graancirkel ook weer
verbonden is met andere graancirkels. Ik zag een netwerk oplichten tussen
graancirkels op diverse plaatsen.
De enorm zwarte,
oude energieën werden op de een of andere manier ook middels mijn systemen
bevrijd en getransformeerd. Dat was vrij zwaar, maar aan de andere kant ook
weer heel Licht omdat ik zag hoe Metatron zijn Zuil van Licht rondom de groep
plaatste om deze transformatie van het oude te doen slagen. (Niet alleen in het
gebied, maar ook in de mensen die aanwezig waren en die stukjes in zich hadden
die mee resoneerden op dergelijke energie).
Toen er al heel
grote stukken zwaarte getransformeerd waren en bevrijd waren, ervoer ik de
kracht en aanwezigheid van de Kristallijne
Draak, die heel sterk door mij heen (als kanaal) naar voren kwam en
waarvan ik als automatisch deze energie in het gebied ging channelen. De enorme
power van deze Draak bracht nog meer transformatie in zowel het gebied als de
groep. Deze Kristallijne Drakenenergie werkte transformerend in tot en met op
cel- en DNA niveau.
Een heftige, zeer
krachtige healing dus. Heel mooi en bijzonder om dit zo te ervaren!
Toen we voor de
tweede keer gingen tonen was het gebied al zo dusdanig geschoond dat er uiteindelijk
heel veel Licht van onder het gebied, uit de aarde omhoog kon komen. Een
prachtig stralend gezicht. Ook verdwenen toen pas mijn trillende benen (de
meeste zwaarte was getransformeerd). Over het hele gebied zover als je kon
kijken zag ik een diffuus gouden Licht ontstaan. Werkelijk schitterend!
Daarna werd de activatie afgerond. Het kostte me aardig wat tijd om weer helemaal in het hier en nu terug te komen, ik was enorm hoog in de energie geweest, terwijl ik toch ook sterk geaard was. Pas toen voelde ik ook ineens de kou en regen weer en merkte ik pas dat ik net als iedereen verkleumd en nat was. Maar het was niet erg, we hadden fantastisch werk verricht!
Het was geweldig om
te zien dat er zoveel mensen bij deze bijzondere gebeurtenis aanwezig waren,
letterlijk in weer en wind. Wat hebben we er al niet voor over! Maar het was
dan ook meer dan de moeite waard!
Na de activatie
‘vluchtte’ ieder terug naar de auto’s
om enigszins op te warmen. En elkaar opnieuw te ontmoeten in een klein en knus
restaurantje in de buurt, voor een warm en gezellig samen zijn, waar we nog wat
napraatten en ervaringen uitwisselden.
© Willemien Timmer,
23 december 2004.