|
Klik hier om terug te keren naar de
Startpagina van de artikelen en hoofdmenu! |
We parkeren de auto’s
onder de bomen, op de parkeerplek.
Gezellig kletsend
loopt de hele groep over een bospad het ‘grote onbekende’ tegemoet.
De zon straalt
speels en schitterend door het bladerdek van de bomen heen.
Na ongeveer 5
minuten lopen bereiken we een veerooster en staan ineens op een grote heide
achtige vlakte, omringt door bomen. In dit gebied zijn ook Schotse Hooglanders
uitgezet.
Op deze vlakte staat
her en der slechts een enkele grote boom, als een soort toezichthouder over
deze ‘vlakte’.
Onder 1 van deze
bomen verzameld de groep zich. Van hieruit gaat de groep, ieder voor zich, op
eigen houtje verder om in te voelen op de energieën hier en contact te leggen
met natuurwezens.
We gaan een
kabouterburcht bezoeken, die zich in dit gebied, op deze vlakte en deze
bosrijke omgeving bevindt.
Ieder moet goed
zorgen voor een juiste afstemming, omdat je dit gebied niet zomaar mag
betreden. Hiervoor is toestemming nodig en dit moet je dan ook vanuit de juiste
innerlijke afstemming vragen.
In een diepe
innerlijke afstemming loop ik langzaam in de richting waar de kabouterburcht
zich moet bevinden. Aan de rand van de vlakte, waar de bomen weer beginnen, aan
de rand van een watertje.
Het terrein is
bezaaid met takken, kuilen en bramenstruikjes, maar vanuit mijn afstemming lijk
ik moeiteloos de juiste/beste weg te kunnen vinden.

Al vrij snel
veranderd de energie voelbaar. Het lijkt alsof je door een soort sluier heen
loopt. Dit is de eerste
‘toestemmingsmuur’ voor dit
gebied.
Vanuit mijn innerlijke
afstemming vraag en voel ik of ik verder mag gaan. De sluier lijkt
transparanter te worden en ik kan en mag erdoor ‘naar binnen’ stappen. Ik voel
geen enkele weerstand.
Ik hoor hierbij ook
direct dat alleen de zuiveren van hart dit gebied mogen betreden.
Deze
toestemmingsmuur bevindt zich nog op de vlakte. De kabouterburcht lijkt een
gebied van ongeveer 200 meter in doorsnee te beslaan.
Verschillende andere
toestemmingsmuren zijn voelbaar, terwijl ik steeds verder loop richting centrum
van de burcht. Ik heb sterk het gevoel dat er op me gelet wordt, dat ik bekeken
wordt.
Terwijl ik langzaam
verder loop, kom in aan de bosrand, aan de rand van het meertje. Dit voelt
duidelijk als centrum van de burcht/ van dit gebied. Dit centrum loopt ook door
t/m in het watertje, waar ook nog enkele bomen en begroeiing staan.
Hier ga ik tussen de
begroeiing op de grond zitten en voel dieper in op de energie van deze plek.
Vrijwel direct wordt
het gevoel van bekeken worden sterker en neem ik enkele natuurwezentjes/
kabouters waar. Ik kan niet beschrijven hoe ze eruit zien. Ze lijken als het
ware transparant te zijn, een soort heel kleine energie vorm. Ze lijken voor
mijn gevoel totaal niet op de bekende afbeeldingen van kabouters met rode
puntmuts.

Terwijl ik daar zo
zit, wordt ik me bewust van zo’n natuurwezentje wat mij stiekem bekijkt van
achter de boom naast me.
Ik blijf rustig
zitten en observeer wat ik zie, voel en hoor, net zoals deze natuurwezens dat
lijken te doen. Ik merk dat zij net zo nieuwsgierig zijn naar mij, als ik naar
hun.
Toch blijven ze
eerst een voorzichtige afstand bewaren. Alhoewel ze dichterbij lijken te komen,
naarmate ik daar langer, in stilte en respect, zit.
Ook neem ik
verschillende elfjes waar die in dit gebied (ook nieuwsgierig) rondvliegen om
te onderzoeken wat hier gebeurd en wie deze bezoekers (onze groep) zijn.
Na op deze manier
kennis gemaakt te hebben, ga ik terug. De groep verzameld zich aan de rand van
de kabouterburcht om hier gezamenlijk nog verder op in te voelen.
We gaan in een kring
zitten en stemmen ons gezamenlijk af op de deva van dit gebied, om zo contact
te leggen met de elfen, kabouters, faunen, natuurgeesten, etc. van dit gebied.
Op deze manier
willen we er ook achter komen wat wij voor deze natuurwezens kunnen betekenen
en/of er healing op dit gebied nodig en/of welkom is.
Je kunt hier
namelijk ook een wat verdrietige sfeer voelen, omdat er tot onbegrip van de
boomgeesten en natuurwezens, enkele jaren terug een paar oeroude bomen zomaar
zijn gekapt, zonder eerst toestemming te vragen aan deze natuurkrachten.

Vanuit deze
afstemming met de deva van dit gebied voel en zie ik dat er steeds meer
natuurwezens naar onze groep komen om te kijken wat we aan het doen zijn. Er
vliegen veel elfjes rond de kring.
In mijn contact met
deze natuurwezens, maken ze me duidelijk dat ze graag weer meer contact met de
mensen willen hebben en met hen willen samenwerken. Tenminste met de zuiveren
van hart. (Wat van oorsprong ook zo hoorde; alle rijken werken samen).
Want ze zijn
inmiddels ook wat terughoudend en durven niet zo goed meer, vanwege negatieve
ervaringen, omdat de mens ze steeds verder verdrijft door een verkeerde omgang
met de natuur, natuurschending en het verpesten van het milieu.
Ze geven aan wat ze
graag willen van de mensheid; meer opruimen, beter zorg dragen en schoon maken/
houden van de aarde, alle troep op aarde opruimen. Maar vooral ook, als
belangrijkste, geven ze aan; meer RESPECT!!!
Meer respect voor
Moeder Aarde. Meer respect en erkenning voor de natuurwezens zelf.
Terwijl we op deze
manier communiceren, stromen er steeds meer natuurwezens naar de groep toe. Ze
lijken blij te zijn met deze liefdevolle contacten. Dat ze gehoord worden en
dat wij goede bedoelingen met ze hebben. Ze willen graag samenwerken vanuit
Licht en Liefde voor een betere wereld.
Vanuit deze
afstemming gaan we gezamenlijk als groep een healing geven, m.b.v. zachte klanken van een instrument. (Door
Wim).
Hierbij zie ik hoe
een gouden Licht gecreëerd wordt boven en rondom de groep, door onze intentie
en healingenergie.
Tijdens deze healing
dartelen vele elfen rondom de groep en
rondom bijna iedereen uit de groep. Ook de kabouters en andere natuurwezens,
die zich in en rondom de groep verzamelen, lijken te genieten van dit
cadeautje.
Alle natuurwezens
lijken heel blij te zijn met deze erkenning en respect.
Ze laten me ook
weten dat ze gek zijn op mooie, zachte en subtiele klanken. En dat deze een
zachte energie uitstralen. Ik zie hierbij ook zacht roze en andere
pasteltinten.

Nadat we afscheid
hebben genomen van de natuurwezens, lopen we langzaamaan, genietend van deze
ervaring, terug naar de auto’s.
Ik merk ook op bij
mezelf hoe blij en vreugdevol ik wordt van deze contacten.
Dit was niet mijn
eerste ervaring met natuurwezens. Vanaf dat ik een klein kind was heb ik
contact met natuurwezens gehad. In mijn latere kinderjaren zijn deze contacten
steeds meer verwaterd (door opvoeding, dat het niet mocht van onwetende
volwassen mensen, dat ik nu maar eens uit mijn ‘fantasiewereld’ moest stappen,
etc.).
En ik heb deze
contacten jaren lang gemist.
Sinds enkele jaren
zijn deze contacten weer steeds meer terug gekomen. En elke keer weer laten ze
me zingen van blijdschap.
Deze contacten
voelen zo goed, zo sprankelend, zo vreugdevol!
Ik wou dat iedereen
hier zo open voor kon staan om dit te ervaren!
Het veranderd je
kijk op en het respect voor het leven voorgoed!
©Willemien Timmer, 8 juni 2003.