Klik hier om terug te keren naar de Startpagina van de artikelen en hoofdmenu!

 

© Artikel geschreven door Willemien Timmer                                        

 

 

Contact met natuurwezens/ de Kabouterburcht

 

We parkeren de auto’s onder de bomen, op de parkeerplek.

Gezellig kletsend loopt de hele groep over een bospad het ‘grote onbekende’ tegemoet.

De zon straalt speels en schitterend door het bladerdek van de bomen heen.

 

Na ongeveer 5 minuten lopen bereiken we een veerooster en staan ineens op een grote heide achtige vlakte, omringt door bomen. In dit gebied zijn ook Schotse Hooglanders uitgezet.

Op deze vlakte staat her en der slechts een enkele grote boom, als een soort toezichthouder over deze ‘vlakte’.

 

Onder 1 van deze bomen verzameld de groep zich. Van hieruit gaat de groep, ieder voor zich, op eigen houtje verder om in te voelen op de energieën hier en contact te leggen met natuurwezens.

We gaan een kabouterburcht bezoeken, die zich in dit gebied, op deze vlakte en deze bosrijke omgeving bevindt.

Ieder moet goed zorgen voor een juiste afstemming, omdat je dit gebied niet zomaar mag betreden. Hiervoor is toestemming nodig en dit moet je dan ook vanuit de juiste innerlijke afstemming vragen.

 

In een diepe innerlijke afstemming loop ik langzaam in de richting waar de kabouterburcht zich moet bevinden. Aan de rand van de vlakte, waar de bomen weer beginnen, aan de rand van een watertje.

Het terrein is bezaaid met takken, kuilen en bramenstruikjes, maar vanuit mijn afstemming lijk ik moeiteloos de juiste/beste weg te kunnen vinden.

 

                                                       

 

Al vrij snel veranderd de energie voelbaar. Het lijkt alsof je door een soort sluier heen loopt. Dit is de eerste  ‘toestemmingsmuur’  voor dit gebied.

Vanuit mijn innerlijke afstemming vraag en voel ik of ik verder mag gaan. De sluier lijkt transparanter te worden en ik kan en mag erdoor ‘naar binnen’ stappen. Ik voel geen enkele weerstand.

Ik hoor hierbij ook direct dat alleen de zuiveren van hart dit gebied mogen betreden.

 

Deze toestemmingsmuur bevindt zich nog op de vlakte. De kabouterburcht lijkt een gebied van ongeveer 200 meter in doorsnee te beslaan.

Verschillende andere toestemmingsmuren zijn voelbaar, terwijl ik steeds verder loop richting centrum van de burcht. Ik heb sterk het gevoel dat er op me gelet wordt, dat ik bekeken wordt.

Terwijl ik langzaam verder loop, kom in aan de bosrand, aan de rand van het meertje. Dit voelt duidelijk als centrum van de burcht/ van dit gebied. Dit centrum loopt ook door t/m in het watertje, waar ook nog enkele bomen en begroeiing staan.

Hier ga ik tussen de begroeiing op de grond zitten en voel dieper in op de energie van deze plek.

Vrijwel direct wordt het gevoel van bekeken worden sterker en neem ik enkele natuurwezentjes/ kabouters waar. Ik kan niet beschrijven hoe ze eruit zien. Ze lijken als het ware transparant te zijn, een soort heel kleine energie vorm. Ze lijken voor mijn gevoel totaal niet op de bekende afbeeldingen van kabouters met rode puntmuts.

 

                                                       

 

Terwijl ik daar zo zit, wordt ik me bewust van zo’n natuurwezentje wat mij stiekem bekijkt van achter de boom naast me.

Ik blijf rustig zitten en observeer wat ik zie, voel en hoor, net zoals deze natuurwezens dat lijken te doen. Ik merk dat zij net zo nieuwsgierig zijn naar mij, als ik naar hun.

Toch blijven ze eerst een voorzichtige afstand bewaren. Alhoewel ze dichterbij lijken te komen, naarmate ik daar langer, in stilte en respect, zit.

Ook neem ik verschillende elfjes waar die in dit gebied (ook nieuwsgierig) rondvliegen om te onderzoeken wat hier gebeurd en wie deze bezoekers (onze groep) zijn.

Na op deze manier kennis gemaakt te hebben, ga ik terug. De groep verzameld zich aan de rand van de kabouterburcht om hier gezamenlijk nog verder op in te voelen.

We gaan in een kring zitten en stemmen ons gezamenlijk af op de deva van dit gebied, om zo contact te leggen met de elfen, kabouters, faunen, natuurgeesten, etc. van dit gebied.

Op deze manier willen we er ook achter komen wat wij voor deze natuurwezens kunnen betekenen en/of er healing op dit gebied nodig en/of welkom is.

Je kunt hier namelijk ook een wat verdrietige sfeer voelen, omdat er tot onbegrip van de boomgeesten en natuurwezens, enkele jaren terug een paar oeroude bomen zomaar zijn gekapt, zonder eerst toestemming te vragen aan deze natuurkrachten.

 

                                                       

 

Vanuit deze afstemming met de deva van dit gebied voel en zie ik dat er steeds meer natuurwezens naar onze groep komen om te kijken wat we aan het doen zijn. Er vliegen veel elfjes rond de kring.

In mijn contact met deze natuurwezens, maken ze me duidelijk dat ze graag weer meer contact met de mensen willen hebben en met hen willen samenwerken. Tenminste met de zuiveren van hart. (Wat van oorsprong ook zo hoorde; alle rijken werken samen).

Want ze zijn inmiddels ook wat terughoudend en durven niet zo goed meer, vanwege negatieve ervaringen, omdat de mens ze steeds verder verdrijft door een verkeerde omgang met de natuur, natuurschending en het verpesten van het milieu.

Ze geven aan wat ze graag willen van de mensheid; meer opruimen, beter zorg dragen en schoon maken/ houden van de aarde, alle troep op aarde opruimen. Maar vooral ook, als belangrijkste, geven ze aan; meer RESPECT!!!

Meer respect voor Moeder Aarde. Meer respect en erkenning voor de natuurwezens zelf.

 

Terwijl we op deze manier communiceren, stromen er steeds meer natuurwezens naar de groep toe. Ze lijken blij te zijn met deze liefdevolle contacten. Dat ze gehoord worden en dat wij goede bedoelingen met ze hebben. Ze willen graag samenwerken vanuit Licht en Liefde voor een betere wereld.

 

Vanuit deze afstemming gaan we gezamenlijk als groep een healing geven, m.b.v.  zachte klanken van een instrument. (Door Wim).

Hierbij zie ik hoe een gouden Licht gecreëerd wordt boven en rondom de groep, door onze intentie en healingenergie.

Tijdens deze healing dartelen vele  elfen rondom de groep en rondom bijna iedereen uit de groep. Ook de kabouters en andere natuurwezens, die zich in en rondom de groep verzamelen, lijken te genieten van dit cadeautje.

Alle natuurwezens lijken heel blij te zijn met deze erkenning en respect.

Ze laten me ook weten dat ze gek zijn op mooie, zachte en subtiele klanken. En dat deze een zachte energie uitstralen. Ik zie hierbij ook zacht roze en andere pasteltinten.

 

                                              

Nadat we afscheid hebben genomen van de natuurwezens, lopen we langzaamaan, genietend van deze ervaring, terug naar de auto’s.

 

Ik merk ook op bij mezelf hoe blij en vreugdevol ik wordt van deze contacten.

Dit was niet mijn eerste ervaring met natuurwezens. Vanaf dat ik een klein kind was heb ik contact met natuurwezens gehad. In mijn latere kinderjaren zijn deze contacten steeds meer verwaterd (door opvoeding, dat het niet mocht van onwetende volwassen mensen, dat ik nu maar eens uit mijn ‘fantasiewereld’ moest stappen, etc.).

En ik heb deze contacten jaren lang gemist.

Sinds enkele jaren zijn deze contacten weer steeds meer terug gekomen. En elke keer weer laten ze me zingen van blijdschap.

Deze contacten voelen zo goed, zo sprankelend, zo vreugdevol!

Ik wou dat iedereen hier zo open voor kon staan om dit te ervaren!

Het veranderd je kijk op en het respect voor het leven voorgoed!

 

©Willemien Timmer, 8 juni 2003.